ŚP. Kol. Jerzy Rynkiewicz

… „ Największa wartość, która pozostaje po człowieku
       - jest pamięć po Nim”…                                                              M. L. King

 

Jerzy Rynkiewicz                                                  Śp. mgr inż. Jerzy Rynkiewicz  

10.04.1941 r – 13.12.2002 r

Absolwent Politechniki Łódzkiej w 1964 roku

Członek Stowarzyszenia Elektryków Polskich od 31.03.1966 roku 

 

W roku 1975 został wybrany na członka zarządu Oddziału Płockiego SEP i Pełnił funkcję przewodniczącego sekcji energetycznej. W roku 1979 zostaje zweryfikowanym wykładowcą przedmiotów elektrotechnicznych, a w roku 1989 uzyskał uprawnienia rzeczoznawcy i został egzaminatorem w Oddziałowej Komisji Egzaminacyjnej SEP.

Organizował Koło SEP w Wojewódzkim Urzędzie Telekomunikacyjnym w Płocku i w fabryce „AGROMET” Odlewnia metali kolorowych w Sklęczkach k/ Kutna.

Zachęcił też żonę śp. Wiesławę do wstąpienia do SEP i przez dwie kadencje (6 lat) była prezesem koła nauczycielskiego Politechniki i Techniku Elektrycznego im. M. C. Skłodowskiej w Płocku.

W latach 80-tych pracował w Oddziale Wojewódzkim Naczelnej organizacji Technicznej w komisji energetycznej.

Za aktywną pracę w SEP i NOT otrzymał:

- 1978 r – Srebrna Honorowa Odznaka SEP

- 1984 r – Srebrna Honorowa Odznaka NOT

- 1996 r – Złota Honorowa Odznaka SEP i Złota Honorowa Odznaka NOT.

Po studiach od 1964 roku pracował w Cukrowni Borowiczki na stanowisku głównego energetyka, a od 1970 roku w Zakładzie Energetycznym Płock i pełnił szereg funkcji kierowniczych:

- Wydział Zabezpieczeń

- Wydział Łączności

- Zakładowa Dyspozycja Ruchu

- Centrum Projektowania i Realizacji Inwestycji.

Był jedynym wynalazcą spośród pracowników Zakładu Energetycznego Płock. W 1972 roku uzyskał patent nr 63962 za wynalazek „urządzenie do zabezpieczenia linii napowietrznych średniego napięcia od zwarć doziemnych”.

Jako kierownik ZDR czynnie uczestniczył w typowaniu linii wysokiego napięcia do wprowadzenia łączności światłowodowej z wykorzystaniem przewodów odgromowych, co umożliwiło uruchomić sieć komputerową między rejonami energetycznymi w Zakładzie Energetycznym Płock. Wiele lat pracował dodatkowo jako nauczyciel przedmiotów elektrotechnicznych w Technikum Elektrycznym. Po śmierci żony (w 1991 roku) musiał finansować studia dwóch synów.

W 2000 roku w wyniku nieporozumień z dyrektorem ZE Płock przeniósł się do Państwowych Sieci Elektroenergetycznych.

Przedwczesna śmierć (jesienią 2002 roku) zabrała światłego i szlachetnego człowieka, pracowitego fachowca – elektroenergetyka. Pochowany został na cmentarzu w Płocku przy ul. Norbertańskiej. Na pogrzebie żegnali Go; Dwaj synowie, rodzina i liczne grono koleżanek i kolegów z pracy i stowarzyszenia.

W pamięci przyjaciół pozostanie jako życzliwy, uczynny, uprzejmy, koleżeński i bardzo ceniony elektryk.

 

Cześć Jego pamięci!

 

Płock, listopad 2014 roku                                                  Opracował: Józef Wereda